Inowrocław to jedno z największych miast województwa kujawsko-pomorskiego, tytularna stolica Kujaw Zachodnich. Położony na Szlaku Piastowskim na Równinie Inowrocławskiej w pobliżu szlaków wodnych. W południowej części miasta płynie Noteć, która łączy Inowrocław
z rzekami dorzeczy Odry i Wisły. Inowrocław stara się łączyć dwie funkcje: ośrodka uzdrowiskowego z rozbudowaną siecią sanatoriów
i ośrodka gospodarczego, wykorzystującego leżące pod miastem i na jego obrzeżach bogate pokłady surowca. W dokumentach historycznych po raz pierwszy Inowrocław pod łacińską nazwą Novus Wladislaw występuje w roku 1185. Dokument został wystawiony dla biskupa kujawskiego i ukazywał miasto jako osadę targową. Szczególną rangę miastu nadawała znajdująca się w pobliżu warzelnia soli. Tędy również wiódł szlak bursztynowy z południa Europy nad Zatokę Gdańską.
- Kościół p.w. Imienia Najświętszej Maryi Panny, ul. Bpa Laubitza 9.jpg)
Kościół zwany przez inowrocławian "Ruiną" to najstarszy i najcenniejszy inowrocławski zabytek, wzniesiony w końcu XII wieku. Na uwagę zasługuje gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz unikalny w skali kraju zespół rzeźb: płaskorzeźbione i ryte na kamiennych ciosach głowy, krzyże i różne znaki magiczne, które rozsławiły inowrocławski zabytek w Polsce.
- Kościół p.w. Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie, ul. Plebanka 10
Neoromański kościół, z 77-mertową wieżą kościelną, wzniesiony w latach 1898 - 1900 z bogatym wystrojem rzeźbiarskim, nawiązującym do polskich tradycji narodowych. Głównym elementem wystroju jest złota mozaika niosąca w scenach figuralnych przesłanie religijne i narodowe. W kościele tym został ochrzczony Kardynał Józef Glemp.

- Kościół p.w. św. Mikołaja, ul. Gordona 4
Kościół z fundacji księcia kujawskiego Kazimierza I, z połowy XIII wieku. Całkowicie zniszczony przez Krzyżaków, odbudowany w 1431 r. Znajdują się w nim liczne zabytki sztuki sakralnej, głównie barokowe i rokokowe, ołtarz Św. Krzyża z XVII wieku. W tym kościele królowa Jadwiga w 1397 r. przepowiedziała Krzyżakom klęskę pod Grunwaldem. W roku 1860 został tu ochrzczony Jan Kasprowicz - jeden z najwybitniejszych poetów polskich.

- Mury obronne, ul. Kilińskiego i ul. Poznańska.
Po potężnych obwarowaniach Inowrocławia pozostały 2 fragmenty murów obronnych.
Zbudowane po 1431 r. miały bronić miasto przed powtórnym najazdem Krzyżaków.
Zaliczały się one do najwcześniejszych w Polsce miejskich umocnień artyleryjskich,
mierzyły 1600 metrów długości.
- Kościół św. Barbary i św. Maurycego, ul. Gen. Sikorskiego.
Wybudowany w latach 1927-1929 w stylu nowobizantyjskim, jako kościół garnizonowy. Oparty jest na planie krzyża greckiego, a wnętrze utrzymane jest w stylu klasycyzującym. Kościół zwieńczony jest kopułą w kształcie hełmu żołnierskiego, w której centralnym punkcie znajduje się latarnia. Znajdują się tu liczne tablice, upamiętnia-jące ważne dla Kujawian epizody najnowszej historii.
.jpg)
Ulica Królowej Jadwigi w Inowrocławiu.
Główna ulica centrum miasta, zwana potocznie „Królówką”. Dawniejszy główny ciąg komunikacyjny
i handlowy miasta. Posiada zabudowę z końca XIX i początków XX wieku, którą zamieszkiwała ówczesna silna klasa średnia. Dziś to centrum życia towarzyskiego i handlowego Inowrocławia.

- Ulica Solankowa w Inowrocławiu
Ulica mająca od chwili powstania w XIX wieku ekskluzywny charakter. Wiedzie z uzdrowiska do centrum miasta. Znajduje się tutaj wiele kamienic, budowanych w ówcześnie modnych stylach historycznych: renesans włoski, francuski, niderlandzki, gotyk angielski, klasycyzm.